KUBEK

Ile radości może człowiekowi sprawić zakup jednego kubka:) Dostałam kartę podarunkową do Starbucks o wartości 25$ i sprawiłam sobie prześliczny kubek. Mała rzecz a cieszy, zwłaszcza jeśli kojarzy się z bliskimi osobami…:)

BOŻE NARODZENIE W USA

Święta, święta i po świętach. Ten wyjątkowy czas zawsze jakoś tak za szybko mija. W Stanach to już w ogóle szybko bo Boże Narodzenie trwa tutaj jeden dzień. Amerykanie celebrują tylko 25 grudnia. Jaka szkoda, nie wiedzą co tracą nie obchodząc Wigilii i Drugiego Święta:) W USA nie ma zwyczaju dzielenia się opłatkiem, a prezentami od św. Mikołaja cieszą się w świąteczny poranek, wyciągając spod choinki czy z tradycyjnych skarpet najlepiej zawieszonych, jeśli się da, nad kominkiem. Na stole króluje indyk, pieczony w piekarniku kilka godzin. Ubolewam nad tym niezmiernie, jako prawdziwa miłośniczka tego wigilijnego przysmaku, ale karp jest amerykanom nieznany, panuje całkowity brak, tej niedocenianej ryby, na amerykańskim rynku spożywczym. Na szczęście tradycja ubierania choinki pozostaje w zgodzie z moimi nabytymi w Polsce upodobaniami, już w okolicach końca listopada (oj, to chyba zbyt optymistyczne) pojawiają się pięknie udekorowane drzewka, w domach i sklepach (chociaż wydaje się, że w sklepach sprzątana jest dekoracja na Halloween i zaraz wstawiana jest ta na Boże Narodzenie). Najważniejsze jest jednak to, iż na całym świecie Boże Narodzenie jest okazją do spotkań z najbliższymi, do wspólnego spędzania czasu, do bycia dla innych może trochę bardziej milszym niż na co dzień. To jest ważne tak samo w Polsce jak i w USA:)

OGÓLNIE O MIESZKANIU W USA

Mieszkam w Stanach Zjednoczonych. Nie planowałam, nigdy specjalnie nie chciałam, tak wyszło i już.  Z natury przyzwyczajam się dość szybko do nowości, więc i tym razem, mimo wielkości zmiany, po prostu się przyzwyczaiłam. No, może nie do wszystkich aspektów, ale pracuje nad tym. Tak czy siak, naturalnie zauważyłam pewne różnice, niektóre na korzyść ojczyzny, inne nie. O jednym się jednak przekonałam, w Polsce żyje się równie dobrze, jak tu na zachodzie. Jestem dumna z tego jak mi się mieszkało w mojej ojczyźnie i nie uważam, że powinniśmy się czegoś wstydzić. Moim zdaniem różnice w jakiś sposób się równoważą, są względne i zależne od indywidualnego ich odbioru. Dla jednych amerykańskie budownictwo będzie czymś niezwykle praktycznym w swej prostocie, innym będzie przypominało domki z kart (ja się skłaniam na razie ku tym kartą, chociaż zadziwiająco długo trzymają się kupy). Wiem, że ekonomiczne porównywanie największego mocarstwa na świecie, z Polską, która stosunkowo niedawno tak naprawdę wystartowała w kapitalistycznym wyścigu, a która z różnych względów po prostu nie będzie w stanie osiągnąć wyniku USA, jest może nie na miejscu, że rynek pracy jest inny, inne zarobki itd, ale naprawdę, my Polacy możemy być dumni z osiągnięć ostatniego 25-lecia. Nie ma już tej "przepaści" czy "20 letniej" różnicy między jakością życia w Polsce, a w Stanach. To moja subiektywna opinia oczywiście:)


To na tyle i pozdrawiam.

PIĘĆ ARMII I HOBBIT

Byłam na ostatniej odsłonie, ostatniej trylogii Peter Jacksona, HOBBIT.BITWA PIĘCIU ARMII. Wiem, że niektórzy (wcale nie niewielu) fani J.R.R Tolkiena podzielają niezgodę i oburzenie spadkobiercy pisarza dla filmowych adaptacji, rozumiem to i szanuje, ale osobiście ubolewam, że z tego powody "Silmarillion" nie trafi na warsztat Jacksona. Wracając...

Film minął mi szybko, ale to dla mnie nie nowość ponieważ wszystkie części trylogii tej i poprzedniej absolutnie nie dłużyły mi się w kinie (w zupełnym przeciwieństwie do "Avatara" niestety). Chcąc uporządkować wrażenia….

OBSADA I POSTACI 

Świetni Ian McKellen - trudno wyobrazić sobie inne spojrzenie Gandalfa z za tych krzaczastych brwi.

Martin Freeman - przyznaje, miałam wątpliwości, ale kiedy pierwszy raz zobaczyłam młodego Bilba w na ekranie, wątpliwości się pozbyłam. W trzeciej części jest już całkowicie zjednoczony z rolą, ta mimika, te spojrzenia - dla mnie to czysty Bilbo.

Richard Armitage (Thorin) - dostojeństwo i stanowczość władcy krasnoludów plus żądza bogactwa i buńczuczność tego plemienia, oddane wyśmienicie. To jedyny krasnolud za którym bym się obejrzała na trakcie;) 

Luke Evans - nie mam do czego się przyczepić, dobra gra, szlachetne rysy. Swoją część filmu wydarł sobie całkiem przekonująco. 

Orlando Bloom - przystojniak jakich mało, ale gra trochę sztywno, sceny raz mu wychodzą lepiej, raz  gorzej. Na szczęście elfy z natury są nieco usztywnione, więc Legolas wypadł przekonująco. Mała dygresja w odniesieniu do Władcy Pierścieni - Legolas był dla mnie elfem nr 1 do czasu pojawienia się na ekranie Haldira, natomiast Haldir był dla mnie elfem nr 1 do czasu pojawienia się…………..

Cate Blanchett - dla mnie w tej trzeciej odsłonie Galadriela ukazuje nowe oblicze, nową moc i to wszystko dzięki Cate Blanchett, aktorki fenomenalnej. Cieszę się z dodania sceny przepędzenia Saurona z Dol Guldur, fajna była.

Evangeline Lilly - nie przepadam za tą aktorką od czasu pewnego popularnego serialu, więc nie ucieszył mnie pomysł Jacksona obsadzenia nią roli Tauriel i w pierwszych dwóch częściach "Hobbita" byłam zadowolona jedynie z faktu, że śmigająca po czym się da elfica przynajmniej nie psuje mi odbioru filmu. Mój stosunek do Tauriel zmienił się w ostatnią środę i z przyjemnością stwierdzam, że wątek miłości między krasnoludem Kilim, a Tauriel był dla mnie prawie całkowicie satysfakcjonujący. 

Lee Pace - wymieniam go dopiero na końcu, ale nie ma to nic wspólnego z wartościowaniem przeze mnie postaci. Ponieważ Thranduil wywarł na mnie w trzeciej części wrażenie ogromne i chyba największe. Nie ukrywam, że jako kobietę zachwyciły mnie warunki fizyczne aktora w przekładzie na tą konkretną rolę: wysoki wzrost, smukła acz postawna sylwetka, pociągła twarz idealnie współgrająca z jasnymi włosami władcy Mrocznej Puszczy, stalowe spojrzenie i nawet te brwi, wszystko podkreślone pięknymi szatami króla elfów. Do tego elfia wyniosłość, duma i późniejsze zwycięstwo elfiej mądrości i szlachetności. Lee spisał się w 100% 

Nie wymieniam pozostałych aktorów wcielających się w krasnoludów, niech wystarczy, jeśli napiszę, że odebrałam ich pozytywnie i nic a nic mnie nie raziło. 

SCENOGRAFIA i EFEKTY SPECJALNE 

Peter Jackson to potrafi. Tak, bez wątpienia ten facet wie co to jakość w tej materii. Jest tajemniczo, monumentalnie, realistycznie i porywająco czyli tak jak powinno być. Zatrudnieni zostali najlepsi w branży i to widać, dano im ogromny budżet i to również widać. Czy przebija Władcę, choćby tym, że mijające lata przyniosły nowe rozwiązania technologiczne? Nie, tego nie widać, przynajmniej ja nie zauważyłam. Wg mnie natomiast duży plus należy się za przedstawienie miasta na jeziorze.
Umówmy się, jestem typową kobietom i sceny batalistyczne same w sobie nie są moimi ulubionymi, ale szczerze powiedziawszy, po tytułowej bitwie spodziewałam się czegoś więcej. Nawet na mnie walka w Helmowym Jarze wywarła wrażenie, czego niestety nie mogę powiedzieć o ostatnim starciu w "Hobbicie". Nie, nie było jakoś bardzo źle, bitwa zajmuje jakąś połowę całości filmu i gdyby coś było nie tak, odczułabym to choćby wiercąc się na twardym kinowym fotelu.  Tylko trochę, troszeczkę uwierała komputerowo zwielokrotniona armia jednych, drugich, trzecich i czwartych…może gdyby dać tam coś innego…czepiam się, reżyser by mi powiedział: wymyśl sobie mądralińska coś lepszego i miałby racje. Ujmę to tak: Władcy nie przebili, ale zadowolona i tak jestem bardzo. 

MUZYKA

Nie wyróżniała się niczym nowym, towarzyszyła scenom, z pewnością pasowała bo nic mnie nie raziło, ale zwracałam na nią uwagę tylko wtedy kiedy sięgano po znajome, ukochane takty z pierwszej trylogii. 

To na tyle i pozdrawiam

NA POCZĄTEK

Na początek powiem tak: piszę pod pseudonimem. Tak postanowiłam i tego mam zamiar się trzymać. To kompromis, na który poszłam sama ze sobą. Walczyła we mnie potrzeba pisania w eter i wrodzony introwertyzm. Na tym blogu chciałabym opisywać świat z mojego punktu widzenia (a to nowość, w świecie blogów:D), co mi się podoba, a co nie, co mnie urzeka, co doceniłam, co widziałam…Nie, nie chce tu za dużo narzekać, wolę skupić się na pozytywnych elementach życia. Ciężko mi przewidywać, ale chyba tematyka będzie dość zróżnicowana…

to na tyle i pozdrawiam:)